Ридли Скотт бо “Чернобил” дар даҳшати таърихии 3 қисмати AMC мулоқот мекунад

Теъдоди ками ҳикоянависони зинда роҳи худро дар атрофи даҳшати клаустрофобӣ беҳтар медонанд Ридли Скотт. Охир, вай дар паси он директор аст бегонаки мастеркласси соли 1979 дар таваққуфи тоқатфарсо, ки дар он ҷо як махлуқи ношинос, боздоштнашаванда ва комилан гротескӣ одамони ба дом афтодаро як ба як мебарад. Он ҳассосиятҳои суст ба кори ӯ ҳамчун продюсери иҷроия паҳн мешаванд ТеррорСилсилаи даҳшатноки антологияи аз ҷониби интиқодӣ эътирофшудаи AMC.

Террор барои ҳар се мавсими он то имрӯз дасти эҷодӣ иваз кардааст, вале ҳама сохтори якхеларо нигоҳ медоранд: даҳшати равонӣ, ки бо истилоҳоти фавқултабиӣ шадидтар шудааст. Ҳарчанд дилгиркунанда бошад ҳам, намоиши антологияи атмосфераи телевизион дар ҳама ҷо изи ангуштони Скотт дорад ва далерона ба сояҳои бадеии худ ворид мешавад.

Мавсими ‘The Terror’ як даҳшати зинда мондани комил аст

Дар соли 1845, киштиҳои иктишофии HMS Terror ва HMS Erebus аз Англия рафтанд ва тасмим гирифтанд, ки аввалин муҳаққиқон бошанд, ки тавассути гузаргоҳи шимолу ғарбӣ масирро муайян кунанд. Ҳарду киштӣ дар яхи Арктика часпида буданд, ки ҳеҷ гоҳ об намешуд. Далелҳо нишон медиҳанд, ки 129 маллоҳи ҳалокшуда аз гуруснагӣ ва гипотермия мурданд.ва эҳтимолан ба каннибализм муроҷиат кард.

Бар асоси Дэн Симмонскитоби бестселлери бо ҳамон ном, Террор Мавсими 1 тахмин мекунад, ки чӣ тавр ин одамон сарнавишти даҳшатноки худро дучор омадаанд – ба маънои аз ҷиҳати ҷисмонӣ даҳшатнок, бале, аммо чӣ гуна онҳо бо умеди марги наздик рӯбарӯ шуданд. Намоишгарон Давид Кайганич ва Су Хью ба маънои холис як даҳшати зинда монданро эҷод кунед. Нисбат ба содда будани вазъият ноумедии сангин аст: нотавон ва дармонда, дар иҳотаи паҳнои беохири сафед, ғизо ба таври хавфнок паст мешавад. Бинои мустаҳкам ба як даррандаи дигар ниёз надорад, вақте ки бунбасти бунбаст ва тарси хазандагон аллакай ин одамонро то охири ресмонҳои кандашуда азоб медиҳад.

Бо вуҷуди ин, экипажҳо то ҳол аз ҷониби рӯҳи инуит бо номи Туунбак шикор карда мешаванд. Капитан сэр Ҷон Франклин (Сиаран Ҳиндс), дар шӯҳратпарастии худ бехатар буда, тавассути қаламраве тела медиҳад, ки барои мустамлика карданаш нест. Унсурони душман ва Туунбаки бераҳм мутаносибан интиқом мегиранд. Гарчанде ки худбоварӣ, ки боиси фоҷиаи нолозим мегардад, қаламрави мавзӯии шинос аст, Террораълои техникӣ ва дасти моҳир барои динамикаи байнишахсӣ ногузирии он хунро лоғар мекунад.

“Шараф ва “Шайтон дар нуқра” собит мекунад, ки “террор” қудрати устувор дорад

Александр Ву ва Макс Боренштейн ӯҳдадориҳои showrunner барои Мавсими 2, субтитрҳо Бадномӣ. Пас аз бомбаборони Перл Харбор дар соли 1941, Фармони иҷроияи 9066 амрикоиҳо ва муҳоҷирони Ҷопонро маҷбуран аз хонаҳояшон ба лагерҳои интернатсионӣ интиқол дод. БадномӣЮко Танабе (Кики Сукезане), арвоҳи интиқомгир, пайрави оилаи афсонавии Накаяма аст, вақте ки онҳо аз ҷазираи Терминали Калифорния решакан шудаанд ва дар Орегон ҳабс шудаанд.

Мисли мавсими пешгузаштаи худ, Бадномӣдили дахшатангези он аз репродукцияхои таърихии ба таври васеъ тадкикшуда тар карда шудааст. Дар ҳамин вақт, он инчунин ба хусусияти фарҳангӣ ва аслияти моддӣ такя мекунад. Бадномӣ дар бораи давраҳои нафратангези зӯроварии ксенофобӣ ва ғайриинсонии аз ҷониби давлат иҷозатдодашуда комилан шубҳанок аст; Хунрезии асабонияти Юко бешубҳа пас аз азобу уқубат ва осеби зиндагӣ дар ҷои дуюм қарор дорад. Ву, як созандаи чинӣ-амрикоӣ ва ҳайати ансамбли насли ҷопонӣ, ки баъзеҳо бо лагерҳои фаврӣ робита доранд – Ҷорҷ Такейки файзи ҳабсро ба нақши худ меорад, инчунин ба ҳайси мушовир хидмат кардааст – яке аз ваҳшиёнаҳои нобахшидатарин дар таърихи Амрикоро тавассути дурнамои онҳо муаррифӣ мекунад. Онҳо инчунин дузабонаро тазриқ мекунанд Бадномӣ бо мавзӯҳои муҳоҷират, ассимилятсияи фарҳангӣ ва ташаннуҷи байни наслҳо, ки тавассути аломатҳои возеҳу равшан тасвир шудаанд.

Дар мавриди мавсими 3, ё Иблис дар нуқраМуаллиф-шоианда Виктор ЛаВалле романи худро ба экран мутобик мекунад. Насби охирин ба Ню-Йорки муосир, даҳшати институтсионалӣ табдил меёбад ва ҳамчун айбномаи пурқувват дар соҳаи тандурустии фоидаовар хизмат мекунад.. Тобути мурч (Дэн Стивенс) беадолатии онро бевосита вақте мефаҳмад, ки кормандони полис ӯро ба беморхонаи рӯҳии Ню-Ҳайд интиқол медиҳанд. New Hyde кам маблағгузорӣ мешавад ва бадтар мешавад, беморон беэътиноӣ ва партофта мешаванд ва як қувваи ашаддӣ аз даҳсолаҳои гузашта биноро аз дарун пӯсида мекунад.

ЛаВалле ва триои режиссёрҳо шиддати триллерро ба вуҷуд меоранд. Онҳо эстетикаро барои ҳама арзишҳои худ шир медиҳанд (тағйирёбӣ, чароғҳои флуоресцентӣ, долонҳои маҳдуд), аммо аз карикатураҳои регрессивии атрофи солимии равонӣ худдорӣ мекунанд. Беморон ҳамдардӣ, сеченака ва осебпазир мебошанд; системаи таҳқиромез, нажодпарастӣ ва бадахлоқона бар зидди ҳама, ғайр аз бюрократҳои тамаъкор. Пешниҳоди бераҳмии инсон ҳамчун ҳаюло воқеӣ афсона аст, ки замоне қадим аст. Шояд ин аз он сабаб бошад, ки далел ҳамеша фишоровар боқӣ мемонад. Ҳаюлоҳои тасаввуршуда ҳеҷ гоҳ мисли воқеият даҳшатнок нестанд.